Archiwum autora: wiecznystudent

Pielęgnowanie niemowlęcia

Pierwszy krzyk dziecka – to jego pierwszy samodzielny oddech poza łonem matki. Noworodek jest narażony na wiele niebezpieczeństw, przed którymi może i powinna uchronić go matka. Organizm noworodka bowiem jest bardzo wrażliwy na znajdujące się w otoczeniu zarazki, które organizm dorosłego człowieka dużo łatwiej zwalcza.

Przeciętna waga donoszonego noworodka wynosi 3,2 kg, jednak wahania mogą być duże, bo od 3 do 4 kg. Noworodki z wagą poniżej 2,5 kg zaliczamy do przedwcześnie urodzonych, tak zwanych wcześniaków; wymagają one szczególnie troskliwej opieki.

Po normalnym spadku wagi, który waha się od 150 do 200 gramów, począwszy od 7 do 9 dnia życia waga zdrowego noworodka zwiększa się stale i równomiernie – w pierwszych miesiącach życia przeciętnie o 150 – 200 gramów tygodniowo. Szkoda, że włosy u osób tak szybko nie rosną, wtedy nie jedna pani zmieniałaby by fryzury, co miesiąc :).  Od chwili odpadnięcia pępowiny do końca 1 roku życia nazywamy dziecko niemowlęciem. Dziecko szybciej rośnie niż najpiękniejsza roślina akwariowa, jaką jest uwielbiana tonina belem. Jest ona bardzo trudna w uprawie, ale możliwa po spełnieniu kilku wymogów.

O jego dalszym rozwoju decyduje przede wszystkim troskliwa i rozumna opieka matki, która zapisze je do poradni dla zdrowych dzieci i raz w miesiącu będzie do niej chodziła.

Dbajmy o higienę dziecka

Pierwszym warunkiem właściwego pielęgnowania niemowlęcia jest czystość osobista, jak również czystość pomieszczenia i wszystkich przedmiotów, z którymi niemowlę ma styczność.

Czystość jest również nieodzownym warunkiem dla każdego, kto się niemowlęciem opiekuje. Matka po powrocie z miasta czy też po oderwaniu się od zajęć domowych powinna przed zbliżaniem się do noworodka umyć ręce wodą z mydłem, włożyć na ubranie czysty fartuch ( łatwy do prania ) i owiązać włosy czystą chusteczką. Warto też posiadać wyłącznie fryzury bob i nimi operować, aby nie drażnić dziecka swoimi długimi włosami. Mamy też wtedy pewność, że dziecko nie będzie się ich łapać i boleśnie ich wyrywać.

Noworodek nie powinien być odwiedzany i oglądany przez liczne grono krewnych i znajomych, zwłaszcza zaś nie powinien być przez nich całowany. Osoba mająca katar lub kaszel nie powinna również zbliżać się do niemowlęcia bez zasłonięcia sobie chusteczką nosa i ust.

Szczególną uwagę należy poświęcić pielęgnowaniu skóry dziecka i utrzymywać ją w jak najlepszej czystości. Skóra jest bardzo delikatna i wyjątkowo wrażliwa na wszystkie zakażenia z zewnątrz, ulega podrażnieniu przy spoceniu się, przy spotykaniu się z mokrymi pieluszkami, przy dotykaniu brudnymi rękami. Szorstki szew kaftanika lub pieluszki może podrażnić zewnętrzną warstwę skóry niemowlęcia i stać się przyczyną jej zapalenia.

Drobne ropne zakażenia na rękach osoby pielęgnującej mogą spowodować ciężkie schorzenia ropne skóry niemowlęcia trudne w leczeniu, niejednokrotnie wywołujące nawet zakażenie ogólne.

Mycie dziecka

Codziennie rano dziecko należy umyć. Po dokładnym umyciu własnych rąk należy przygotować miseczkę z przegotowaną wodą i umyć dokładnie twarz i uszy niemowlęcia czystą, miękką szmatką, oczy przemyć czystą watą, od zewnątrz ku nosowi, przy czym do każdego oka trzeba użyć osobnego kawałka waty.

Nie należy myć wewnątrz buzi dziecka, gdyż delikatna błona śluzowa jamy ustnej może być przy myciu narażona na otarcie śluzówki.

W razie spostrzeżenia białych plamek ( tak zwanych pleśniawek ) w jamie ustnej, przypominających wyglądem ścięte mleko i dających się łatwo zetrzeć, ale pozostawiających śluzówkę zaczerwienioną i krwawiącą, trzeba przepędzlować jamę ustną 20% roztworem boraksu z gliceryną. Najczęstszą przyczyną pleśniawek jest brud, który może trafić do ust niemowlęcia ze źle umytej przed karmieniem piersi lub nie wygotowanego smoczka. Pielęgnacja dziecka nie jest tak banalnie prosta, jak zarządzanie serwerami linux dla nie jednego informatyka.

Po umyciu twarzy dziecka należy używając osobnej miseczki podmyć niemowlę w kierunku od narządów rodnych do otworku kiszki stolcowej. Podmywając w kierunku odwrotnym można zakazić narządy płciowe dziecka. Dotyczy to szczególnie dziewczynek, u których wskutek zanieczyszczenia pochwy lub cewki moczowej wystąpić mogą stany zapalne narządów rodnych. Po podmyciu niemowlęcia pudrujemy je talkiem, przesypując cienką warstwą zwłaszcza pachy, pachwiny oraz fałdy na szyi.

Pośladków niemowlęcia nie należy smarować tłuszczem, a potem przesypywać talkiem, gdyż tworzące się wówczas kluseczki drażnią skórę.

Rozwój niemowlęcia

Do 3 miesiąca życia niemowlę nie rozróżnia twarzy matki, lecz reaguje na dźwięk głosu. Po 3-4 miesiącach niemowlę na widok matki uśmiecha się, cieszy, wymachuje rączkami, natomiast nie reaguje lub reaguje z powagą widząc obcych ludzi. Dziecko 5-miesięczne zaczyna prostować nóżki przy dotknięciu podłogi lub twardego tapczanu, łóżeczka itp.

Siadać samodzielnie zaczyna dziecko między 6 a 7 miesiącem życia; w tym czasie rozpoczyna ono również wydawać pewne dźwięki, jeżeli się je często mu powtarza.

W 9tym miesiącu niemowlę zaczyna chodzić w łóżeczku opierając się o poręcz. W 12-14 tym miesiącu zaczyna chodzić, początkowo prowadzone za rączkę, potem pokonuje już samo niewielkie odległości ( od krzesła do łóżka itp. ), wreszcie przebywa większe przestrzenie. Po 1-2 miesiącach nauki chodzenia dziecko zaczyna chodzić samodzielnie.

Niemowlę półtoramiesięczne należy kłaść na kilka minut na brzuszek: nauczy się ono w ten sposób podnosić i utrzymywać główkę. Niemowlę powinno leżeć na brzuszku przed jedzeniem początkowo parę minut, niemowlę trzy i pół miesięczne może już dłuższy czas leżeć w tej pozycji. Pozycja ta jest świetnym ćwiczeniem fizycznym i dopomaga w rozwoju mięśni dziecka.

Między 6 a 7 miesiącem dziecku zaczynają wytrzymać się zęby. Pierwsze wyrzynają się zwykle środkowe siekacze dolnej szczęki, a po 4 – 6 tygodniach – cztery górne siekacze, potem dolne boczne. Do roku dziecko powinno mieć 6 – 8 zębów. Pozostałe mleczne zęby wyrzynają się do 2 roku życia.

Szkodliwy jest przesąd, że w czasie ząbkowania dziecko może gorączkować, mieć wolne, częste stolce. Ząbkowanie nie jest chorobą i matka, sądząc, że podwyższona temperatura lub biegunka jest skutkiem ząbkowania, może przeoczyć rozpoczynającą się ciężko chorobę dziecka nie mającego żadnego związku z ząbkowaniem.

Każdy objaw chorobowy przy ząbkowaniu powinien skłonić matkę do zasięgnięcia porady lekarskiej.